Doetinchem

Tuinfluiter

Allemaal weer terug van een (al dan niet) wel verdiende vakantie? En de tuin aan jullie lot overgelaten? Nou nou... Uw tuinfluiter is mooi thuisgebleven. Niet weggeweest, wegens niet geplande werkzaamheden in de tuin. Mijn border, opzij van ons huis, begon in mei plotsklaps te veranderen in een geelkleurige waas van dunne stro-achtige takjes. En ... met de week erger wordend. Niet om aan te zien en dus: aan de schop, ook al liet de thermometer zien dat er nog gemakkelijk warmterecords konden worden gebroken. En dan zijn we meteen waar ik wilde zijn: bij de hitte-zomer van 2019.

Meermaals liet ik mijn echtgenote weten dat ik onze tuin met alle geweld op hoog peil zou houden. Dat kostte me best de nodige inspanning. En dan komt er ook nog bij dat de buren rondom lekker in de schaduw zaten te smiespelen dat die buurman maat wat actief was op de late avond. Zelf vond ik zoetjesaan dat de tuin naar de .... kon lopen. Elke avond maar weer anderhalf uur lang bezig met dat gesproei, net zo lang tot ik 't helemaal had gehad en een moord wilde doen voor een koud pilsje. En de buren maar roepen: Applaus voor die man.. Ja ja..

Een keer heb ik werkelijk op het punt gestaan om een stoel te pakken en daarop te gaan staan om die nietsnutten daar even kliedernat te spuiten. Maar toen kwam er iets bij mij binnen, waardoor ik min of meer werd gedwongen mezelf een STOP op te leggen met de gedachte: ach, die luiaards met hun domme tuintjes...

Ja, mensen, zo ben ik dan die periode doorgekomen. Totdat ik op die woensdag, de laatste dag van juli, 's middags zittend achter mijn computer, plots een absoluut onbekend geraas hoorde. Een regenbui, en niet zo'n kleintje!!!! Maar ach, 5 minuten zo ongeveer. Verder kwam de waterhoos niet.

Ach, het leven gaat gewoon verder. En 't maakt me ook eigenlijk niks meer uit, hoe 't nu verder moet met onze tuin.

De buren? Die hoor ik 's avonds niet meer ....

TUINFLUITER